:: wikimiki.org ::

Hydrazine

Hydrazine

Hydrazine is een chemische verbinding van stikstof en waterstof met formule N₂H₄. Het is een kleurloze, olieachtige vloeistof met een geur die aan ammoniak doet denken. Hydrazine kan op een aantal manieren geproduceerd worden, bijvoorbeeld door een voorzichtige oxidatie van een geconcentreerde ammonia oplossing met natriumhypochloriet NaClO (een bestanddeel van bleekloog). Een andere reactie is die tussen aceton en ureum, het aceton-proces. Het hydrazinemolecuul bevat een enkele covalente N-N binding. Het formele oxidatiegetal van stikstof is -2 in deze verbinding en dat maakt de stof vrij instabiel. Hydrazine is meestal slechts in verdunde oplossing verkrijgbaar omdat het in zuivere vorm explosief is. Hydrazine heeft een aantal eigenschappen met ammoniak gemeen, het is bijvoorbeeld goed in water oplosbaar en heeft basische eigenschappen. Daarnaast kan het zowel als oxidator als reductor optreden en produceert als reductor stikstof gas, dat ontwijkt. Het is dus een reagens dat zijn werk doet en dan uit het mengsel verdwijnt. Oxidatie van hydrazine levert een azoverbinding. De stof wordt ook toegepast als raketbrandstof en in elektrochemische cellen; bij de verbranding van deze vaste stof komt namelijk 3 mol gas vrij, een zeer expansieve reactie. Hydrazine is giftig en mogelijk kankerverwekkend Categorie:verbinding van stikstof Categorie:verbinding van waterstof ja:ヒドラジン

Waterstof

Waterstof is een scheikundig element met symbool H en atoomnummer 1. Het is een kleurloos niet-metaal.

Ontdekking

In 1671 beschreef de Britse chemicus Robert Boyle in een publicatie een brandbaar gas dat vrijkwam bij een reactie tussen ijzer en verdund zuur. Veel later pas ontdekte de Britse wetenschapper Henry Cavendish in 1766 dat het een chemisch element betrof toen hij experimenten uitvoerde met kwik. Hoewel hij veel eigenschappen zeer nauwkeurig wist te beschrijven, vermoedde hij dat in plaats van het zuur, het metaal de bron van het gas was. Daarom noemde hij zijn nieuw ontdekte element brandbaar gas van metalen. Enkele jaren later gaf Antoine Lavoisier waterstof de huidige naam. De naam waterstof is afkomstig van de Griekse termen hydro en genes welke vertaald kunnen worden als watermaker.

Toepassingen

Voor industriele toepassingen zijn grote hoeveelheden waterstof nodig, onder andere in het Haberproces waarin ammoniak geproduceerd wordt, de hydrogenatie van vetten en oliën, en de productie van methanol. Ander toepassingen waar waterstof voor nodig is:
- Hydro-alkylatie, hydro-ontzwaveling, hydro-kraken.
- Productie van zoutzuur, lassen, als raketbrandstof, en voor reductie van metaalertsen.
- Vloeibaar waterstof wordt gebruikt bij cryogeen onderzoek, onder meer in studies naar supergeleiding,
- Tritium wordt geproduceerd in kernreactoren en is nodig voor de fabricatie van een waterstofbom.
- Waterstofgas weegt slechts 1/14 van een gelijk volume aan lucht. Om die reden werd het in het verleden veel toegepast als vulling in ballonnen en zeppelins. Vanwege de brandbaarheid wordt dit tegenwoordig veel minder gedaan.
- Deuterium wordt in nucleaire toepassingen gebruikt als moderator om neutronen te vertragen. Deuteriumverbindingen vinden ook toepassingen in de chemie en biologie bij studies naar isotoop effecten op reacties, en voor gebruik in NMR experimenten en neutronenverstrooiing waar gewoon waterstof de meting zou verstoren.
- Tritium wordt in biologische en biomedische wetenschappen gebruikt als isotoop label, en als stralingsbron in lichtgevende verf.
- Waterstofgas wordt gebruikt voor het koelen van generatoren met een vermogen groter dan 200 MW. Waterstof kan als brandstof dienen in een verbrandingsmotor. Waterstof brandstofcellen worden beschouwd als een manier om in de toekomst goedkoop en milieuvriendelijk elektrische energie te produceren.

Opmerkelijke eigenschappen

Waterstof komt voor als kleurloos, reukloos en zeer ontvlambaar twee-atomig gas. Waterstof is éénwaardig en behoort tot de niet-metalen. Waterstof vormt het lichtste gas en is het meestvoorkomende element in het heelal. Water, organische stoffen en levende organismen bestaan onder andere uit waterstof. Waterstof kan met bijna elk element reageren. Sterren bestaan een groot deel van hun bestaan vooral uit waterstof, in de plasma fase. Waterstof speelt een rol bij de productie van ammoniak, wordt gebruikt voor verticale opstuwing, als alternatieve brandstof en sinds kort als energiebron in brandstofcellen. De meest voorkomende isotoop bestaat slechts uit één proton en één elektron. Bij standaard temperatuur en druk vormt waterstof een twee-atomig gas, H₂, met een kookpunt van slechts 20,27 K en een smeltpunt van 14,02 K. Onder extreem hoge druk, zoals voorkomt in zware sterren (gas reuzen), verliezen de moleculen hun identiteit en wordt het waterstof een vloeibaar metaal. Bij extreem lage druk, zoals voorkomt in de ruimte tussen de sterren, komt waterstof vooral voor in de vorm van losse atomen, eenvoudig omdat er geen gelegenheid is om tot een molecuul te combineren; wolken van waterstof staan aan de oorsprong van stervorming. Waterstof speelt een vitale rol in het op gang houden van processen in het universum door de kernfusie processen tussen waterstofatomen waarbij helium kernen worden gevormd. Hierbij komen enorme hoeveelheden energie vrij. Waterstof kan met de meeste andere elementen verbindingen aangaan. De elektronegativiteit van waterstof is 2,2, daarom kan het in verbindingen zowel de meer metallische als de meer niet-metallische component zijn. Eerstgenoemde verbindingen worden hydriden genoemd, waarbij waterstof ofwel als H^- ionen deelneemt ofwel als atomen tussen het rooster van een ander element als opgeloste stof (zoals bijvoorbeeld in Palladium hydride). In de laatstgenoemde verbindingen kan het waterstof worden gezien als covalent gebonden. Het H⁺ ion komt in de chemie nooit alleen voor. Dit zou slechts een kern zonder elektronenschil zijn die daarom sterk de neiging heeft elektronen aan te trekken. In een zure oplossing, die vaak wordt beschreven als een oplossing waarin vrije H⁺ ionen voorkomen, zijn die ionen echter gebonden in ionen als H₃O⁺ omdat de protonen zo reactief zijn. Waterstof kan samen met zuurstof water vormen, H₂O. Hierbij komt veel energie vrij. Daarom is een mengsel van waterstof en lucht dat ook wel bekend staat als knalgas is explosief. Deuterium oxide, of D₂O, wordt meestal zwaar water genoemd. Waterstof kan ook veel verschillende verbindingen met koolstof aangaan. Dergelijke verbindingen worden organische verbindingen genoemd, omdat veel ervan in levende organismen voorkomen. Het onderzoek naar de eigenschappen van deze verbindingen wordt organische chemie genoemd. Onder normale omstandigheden is waterstofgas een mengsel van twee verschillende soorten moleculen die van elkaar verschillen in de draairichting die de atoomkernen hebben, ook wel 'spin' genoemd. Deze twee vormen worden ortho- en parawaterstof genoemd (niet te verwarren met isotopen, zie hier onder). Bij normale temperatuur en druk bestaat waterstof voor 25% uit de para en 75% uit de ortho vorm. De ortho vorm kan niet in zuivere vorm bereid worden. De twee vormen hebben een ongelijk energie niveau en daarmee licht verschillende fysische eigenschappen. Zo zijn bijvoorbeeld de smelt- en kookpunten van parawaterstof ongeveer 0,1 K lager dan die van orthowaterstof (de zogenaamde 'normale' verschijningsvorm).

Verschijning

Het element waterstof is het meest voorkomende element in het heelal. Meer dan 90% van de atomen in het heelal zijn waterstofatomen, zij vormen meer dan 75% van de atomaire massa in het universum. Het element wordt in kolossale hoeveelheden aangetroffen in sterren en reusachtige gasplaneten. In de aardatmosfeer daarentegen is waterstof als element nauwelijks aanwezig (1 ppm), het is als gas zo licht dat het langzaam maar zeker naar de ruimte ontsnapt. Een groot deel van de waterstofatomen die op aarde voorkomen is gebonden in water. Een water molecuul bestaat uit twee waterstofatomen en een zuurstofatoom (H₂O). Verder komen waterstof-atomen veel voor in organische verbindingen en fossiele brandstoffen. Methaan (CH₄), dat als bijproduct ontstaat bij de afbraak van organisch materiaal, is een belangrijke leverancier van waterstof voor de industrie. Waterstofgas kan op verschillende manieren worden gemaakt:
- stoom over verhit koolstof te leiden
- koolwaterstoffen op hoge temperatuur af te breken in de elementaire bestanddelen
- natrium- of kaliumhydroxide met aluminium te laten reageren
- elektrolyse van water of door zuren met metalen te laten reageren.

Isotopen

De meest voorkomende stabiele isotoop van waterstof (¹H) bestaat uit slechts één proton en wordt soms wel protium genoemd. Deuterium (²H of D) is een andere stabiele isotoop die naast een proton ook een neutron in de kern bevat en maakt ongeveer 0,0184 tot 0,0082% van de totale waterstofvoorraad uit. De derde waterstof isotoop is tritium(³H of T) . Dit is een radioactief isotoop dat twee neutronen bevat en een halfwaardetijd van 12,33 jaar heeft. Waterstof is het enige element dat voor zijn verschillende isotopen ook aparte namen heeft.

Toxicologie en veiligheid

Waterstofgas is zeer licht ontvlambaar. In de juiste verhouding (2:1) gemengd met zuurstof ontstaat knalgas. Waterstof reageert ook heftig met chloor en fluor. D₂O, of zwaar water is giftig, maar de hoeveelheid die nodig is om een mens te doden is betrekkelijk groot.

Zie ook

- Scheikunde
- Periodiek systeem
- Standaard
- Alternatief
- Isotopentabel
- Complete tabel
- Tabel in delen
- Lijst met elementen
- Gesorteerd op naam
- Gesorteerd op symbool
- Gesorteerd op nummer

Externe links

- [http://www.cdc.gov/niosh/ipcsndut/ndut0001.html International Chemical Safety Cards: Waterstof]
- [http://www.brandstofcel.com Brandstofcel.com]
- [http://environmentalchemistry.com/yogi/periodic/H.html EnvironmentalChemistry.com - Hydrogen]
- [http://www.neoweb.nl/infopages/waterstof.html Neoweb Infopages - Waterstof] zie ook neoweb
- [http://waterstof-energie.pagina.nl Waterstof-energie.pagina.nl]
- [http://www.webelements.com/webelements/elements/text/H/index.html WebElements.com - Hydrogen]
- [http://www.formulazero.nl formulazero.nl]
- [http://www.shell.com/home/Framework?siteId=hydrogen-en shell hydrogen] Categorie:Alkalimetaal Categorie:Brandstof ja:水素 ko:수소 ms:Hidrogen simple:Hydrogen th:ไฮโดรเจน

Ammoniak

Ammoniak is een chemische verbinding van stikstof en waterstof met samenstelling NH₃. De structuur van de verbinding is niet vlak, maar vormt een soort paraplu met de stikstof in het midden. Ammoniak is bij kamertemperatuur een gas met een karakteristieke, sterk prikkende geur. Het gas is in zeer grote hoeveelheden (tot wel 25 massa%) in water oplosbaar. Deze oplossing staat bekend als ammonia en is basisch. NH₃ (aq) + H₂O (l)

\leftrightarrow

NH₄⁺ (aq) + OH^- (aq)

Toepassingen

Verdunde ammonia wordt wel als schoonmaakmiddel gebruikt, bijvoorbeeld om verf af te nemen voordat er opnieuw geschilderd wordt. Vet lost namelijk goed op in de ammoniakoplossing. Daarbij is goede ventilatie essentieel. Ammoniak is giftig. Omdat de oplosbaarheid afneemt met de temperatuur is het niet verstandig ammonia te verhitten omdat dan het merendeel van het ammoniak uit de oplossing vrij zal komen. Leuk genoeg vormt een scheikundige reactie van het giftige ammoniak met het gif zoutzuur onder bepaalde omstandigheden het snoepgoed salmiak. Ook wordt ammoniak gebruikt als koudemiddel in (grotere) koelinstallaties. Ammoniakgas is een belangrijk halffabrikaat voor de productie van kunstmest.

Productie

Ammoniak wordt in grote fabrieken gemaakt door hydrogenering van stikstof uit de lucht onder hoge druk met hulp van een katalysator (Haber-Boschproces). De ontwikkeling van deze katalysator vond plaats voordat er begrip over de werking van katalysatoren en de invloed op reacties bestond; daardoor was de enige manier om duizenden verschillende stoffen te proberen en te kijken welke stof de beste katalysator vormde. Ammoniak wordt ook uitgescheiden door dieren en door natuurlijke mest. Het is met name deze ammoniak die milieuproblemen oplevert.

Milieueffecten

Een teveel aan ammoniak schaadt het milieu op twee manieren. In de bodem wordt ammoniak omgezet in salpeterzuur. Deze verzuring is schadelijk voor bos- en natuurgebieden. Meer dan helft van de verzuring in Nederland komt door de uitstoot van ammoniak. Ten tweede kan ammoniak een overdaad aan voedingsstoffen veroorzaken, waardoor bijvoorbeeld de algengroei in het water explosief toeneemt (vermesting of eutrofiëring wat weer tot hypoxie kan leiden). De huidige overmaat aan ammoniak in het milieu is voor 90 procent uit de landbouw afkomstig. De ammoniak ontsnapt uit de stallen of komt in de lucht terecht na bemesting van het land (emissie). Via de lucht komt het ammoniak in de bodem of het water terecht (depositie). De afgelopen decennia heeft de landbouw in Nederland inspanningen geleverd om de milieubelasting terug te dringen. Zo wordt de lucht in de stallen gezuiverd en wordt drijfmest op sommige plaatsen niet langer oppervlakkig uitgereden maar geïnjecteerd in de bodem. Ook door het afdekken van mestsilo's of het bouwen van emissie-arme stallen kan de emissie worden beperkt. Door deze en andere maatregelen is de ammoniakemissie uit dierlijke mest sinds 1980 tot 2003 gedaald met ruim een kwart. Verder is het zo dat bedrijven die dichter bij een bos of natuurgebied liggen, een veel grotere ammoniakbelasting op dit natuurgebied of bos veroorzaken dan bedrijven die verder weg liggen. Daarom worden boeren in de omgeving van dergelijke kwetsbare gebieden gestimuleerd om hun bedrijf te verplaatsen.

R-en S-zinnen

R- en S-zinnen voor de waterige oplossing ammonia
R 22 Schadelijk bij opname door de mond
R 34 Veroorzaakt brandwonden
R 50 Zeer giftig voor in het water levende organismen
S 26 Bij aanraking met de ogen onmiddellijk met overvloedig water afspoelen en deskundig medisch advies inwinnen
S 36/37/39 Draag geschikte beschermende kleding, handschoenen en een beschermingsmiddel voor de ogen/voor het gezicht
S 45 Ingeval van ongeval of indien met zich onwel voelt, onmiddellijk een arts raadplegen (indien mogelijk hem dit etiket tonen)
S 61 Voorkom lozing in het milieu. Vraag om speciale instructies/veiligheidskaart

Externe links

- [http://meta.fgov.be/pdf/pm/nlm35.pdf FOD Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg - Algemene Directie Toezicht op het Welzijn op het Werk]
- [http://www.vrom.nl/pagina.html?id=10267 Dossier ammoniak - Ministerie van Volksgezondheid, Ruimtelijke Ordening en Milieu (VROM)] Categorie:base Categorie:verbinding van stikstof Categorie:verbinding van waterstof ja:アンモニア ms:Ammonia simple:Ammonia

Bleekloog

Bleekloog of bleekwater (in Vlaanderen ook 'Javel' van het Franse 'Eau de Javel') is een welbekend huishoudmiddel. Het is een verdunde oplossing met als actieve ingrediënt natriumhypochloriet NaClO. Natriumhypochloriet is een product van de zoutindustrie. Wanneer een waterige oplossing van keukenzout NaCl aan elektrolyse wordt onderworpen ontstaan er aan de twee elektroden twee producten: natronloog NaOH en chloorgas Cl₂. Wanneer deze twee producten samengevoegd worden ontstaat daar, althans bij lagere temperaturen, naast NaCl ook NaClO. In het laastste zout heeft chloor het oxidatiegetal +1, in keukenzout juist -1. Deze reactie van chloor met loog is dan ook een voorbeeld van een autoredoxreactie, waarbij het ene chloor het andere van een elektron berooft: ::2OH^- + Cl₂ → 2OH^- + Cl⁺ + Cl^- → H₂O + ClO^- + Cl^-

Gebruik

Natriumhypochloriet is een goed oplosbaar zout en het is een vrij sterke oxidator. Het is daarom een goed desinfecterend schoonmaakmiddel. Het is ook in staat om vele kleurstoffen te oxideren. De producten van deze reacties zijn meestal niet gekleurd en daarom heeft de stof een blekende werking. Omdat de stof oxiderend is, bevorderd het de verbranding van andere stoffen. Een mengsel met bijv. poedersuiker is redelijk explosief. Labarraquewater, met een concentratie van minder dan drie graden, wordt gebruikt om algengroei en wierenvorming tegen te gaan in zeewater of (brak) oppervlaktewater dat over lange afstanden in pijpleidingen getransporteerd dient te worden. Javelwater, tussen de 8 en 35 graden, wordt als desinfecteren middel gebruikt. Javelextract, tussen de 35 en 47 graden, wordt voor scheikundige doeleinden gebruikt.

Chlorometrische graden

In de praktijk wordt de concentratie uitgedrukt in (chlorometrische) graden: een chlorometrische graad is de hypochlorietconcentratie die, bij sterk zuur maken van 1 liter bleekwater, één liter chloorgas vrijmaakt. (onder normomstandigheden).

Veiligheid

De bovenstaande reactie gebeurt in sterk basisch milieu, bij toevoeging van zuur (bijvoorbeeld zoutzuur) keert de reactie om en ontstaat er weer chloorgas. Daarom moet men voorzichtig zijn niet twee WC reinigers bijeen te voegen, waarvan de ene een sterk zuur is en de andere bleekloog bevat. Categorie:Verbinding van natrium Categorie:Verbinding van chloor Categorie:Verbinding van zuurstof ja:次亜塩素酸ナトリウム

Aceton

Aceton (ook bekend onder de namen dimethylketon en 2-propanon) is een vloeistof die veel als oplosmiddel wordt gebruikt (onder andere nagellakremover in het dagelijks leven). Het is de eenvoudigste organische chemische verbinding die een keton groep bevat. Aceton is na glucose de tweede brandstof voor de hersenen, en de enige die in het menselijk lichaam gevormd kan worden uit vetten. Wanneer de hoeveelheid suiker in het bloed van een suikerpatiënt niet goed genoeg wordt geregeld, kan men soms aceton in zijn adem ruiken. Aceton is een vluchtige en brandbare vloeistof. Het smeltpunt ligt bij -95,4 °C en het kookpunt is 56,53 °C. In het laboratorium wordt het soms gebruikt om glaswerk na het wassen goed te drogen (afspoelen met aceton om het water te verwijderen, en dan even wachten of droge lucht doorblazen om de aceton de kans te geven te verdampen). Alhoewel aceton giftig is, is huidcontact minder erg dan vele andere oplosmiddelen. Aceton werkt ook desinfecterend. Bij iemand die diabetes heeft, kan in het lichaam ook aceton ontstaan, wat tot gezondheidsschade kan leiden.

Risico's

- [http://www.cdc.gov/niosh/ipcsndut/ndut0087.html International Chemical Safety Cards: Aceton] Categorie:Organische verbinding ja:アセトン

Oxidator

Een oxidator is een chemische stof die in een chemische reactie elektronen kan opnemen. De stof die de elektronen afstaat heet reductor. Een reactie waarbij dit fenomeen optreedt heet een redoxreactie. Voorbeeld van een oxidator wordt weergegeven in onderstaande halfreactie van ijzer. :Fe³⁺ + e^- → Fe²⁺ In bovenstaande reductie is Fe³⁺ de oxidator, omdat het de elektronen opneemt. Er is een groot verschil in de sterkte van oxidatoren. Zo wil chloor (Cl₂) graag een elektron opnemen en is daarmee een sterke oxidator. Het natrium-ion (Na⁺) daarentegen zou graag in deze toestand willen blijven en is daarmee een zwakke oxidator. Een zeer sterke oxidator is fluor (F₂) en een zeer zwakke oxidator is het lithium-ion (Li⁺). De sterkte van een oxidator is op te maken uit de Tabel van standaardelektrodepotentialen. categorie:oxidator categorie:Scheikunde

Reductor

Een reductor is een chemische stof die in een chemische reactie elektronen kan afstaan. De stof die de elektronen opneemt heet oxidator. Een reactie waarbij dit fenomeen optreedt heet een redoxreactie. Voorbeeld van een reductor wordt weergegeven in onderstaande halfreactie. :Fe²⁺ → Fe³⁺ + e^- In bovenstaande oxidatie is Fe²⁺ de reductor, omdat het de elektronen afstaat. Er is een groot verschil in de sterkte van reductoren. Zo wil natrium (Na) graag een elektron afstaan en is daarmee een sterke reductor. Het chloor-ion (Cl^-) daarentegen zou graag in deze toestand willen blijven en is daarmee een zwakke reductor. Een zeer sterke reductor is lithium (Li) en een zeer zwakke oxidator is het fluor-ion (F^-). De sterkte van een reductor is op te maken uit de Tabel van standaardelektrodepotentialen. Een voorbeeld waarbij de sterkte van reductoren worden gebruikt zijn opofferingsmetalen Categorie:Scheikunde Categorie:Materiaalkunde

Brandstofcel

Brandstofcellen zijn elektrochemische toestellen die chemische energie van een doorgaande reactie direct omzetten in elektrische energie, waarbij anders dan bij een batterij of accu voortdurend nieuwe reagentia van buiten kunnen worden aangevoerd. Er zijn betere rendementen mogelijk dan in gewone verbrandingsmotoren of stoommachines omdat de omzetting niet verloopt volgens een Carnot-cyclus. In een kringproces van Carnot (ook Carnot-cyclus genoemd) wordt de chemische energie namelijk eerst in warmte omgezet, en pas daarna in bijvoorbeeld elektrische energie: Bij de laatste stap treden als gevolg van de Tweede Hoofdwet noodzakelijkerwijs grote verliezen op, omdat altijd maar een deel van de warmte in arbeid kan worden omgezet. Brandstofcellen hebben dit probleem niet, maar zij hebben wel hun eigen omzettingsverliezen. Ook hebben veel brandstofcellen schone afvalproducten die het milieu niet belasten, bijvoorbeeld puur water. Dit voordeel wordt veelal echter teniet gedaan als de gebruikte brandstoffen uit of met gebruik van bestaande niet-schone energiedragers (aardgas, kolen) moeten worden gewonnen waarbij wel milieubelasting optreedt. Het zou daarom wenselijk zijn om de brandstof uit schone bron te betrekken, bijvoorbeeld door met zonne-energie of waterkracht water te splitsen in waterstof en zuurstof. Er is al veel onderzoeks- en ontwikkelingswerk gedaan om op deze manier een schone, zogeheten waterstofeconomie te verwezenlijken, maar de mensheid is nog ver van de wereldwijde invoering van een dergelijk stelsel af. Problemen met brandstofcellen zijn momenteel verder nog dat ze meestal niet op hun kop werken en dat de temperatuur, waarbij ze het best werken, hoog is, zodat er bijvoorbeeld bij gebruik in auto's een zekere opwarmtijd nodig kan zijn. De principiële opzet van een brandstofcel bestaat uit een poreuze anode en kathode met daartussen een elektrolytlaag. Een schematische opzet is getekend in onderstaande figuur. In een typische brandstofcel wordt de anode gevoed met een constante, gasvormige brandstofstroom. En de oxidator wordt met een constante gasvormige stroom aan de kathode toegevoerd. De oxidatie- en reductiereacties vinden plaats aan verschillende elektroden. Tussen de elektroden bevindt zich een elektrolyt. De separatie van deze reacties heeft tot gevolg dat een negatieve lading wordt opgebouwd in de anode en een positieve lading bij de kathode. Door een stroomkring aan te brengen kan de elektrische energie onttrokken worden aan de reacties. Vaak worden brandstofcellen vergeleken met batterijen. Tot op zekere hoogte is dit juist. Er zijn echter significante verschillen. Een batterij is primair een opslagmedium voor elektrische energie. De maximale hoeveelheid beschikbare energie is derhalve begrensd door de hoeveelheid chemische reagentia die opgeslagen zijn in de batterij. Een brandstofcel gebruikt extern toegevoegde chemische verbindingen, en kan daardoor voortdurend energie blijven leveren als de aanvoer maar blijft doorgaan.

Soorten brandstofcellen

Brandstofcellen worden vaak genoemd naar de aard van de gebruikte elektroliet:
- AFC: Alkaline Fuel Cell
- PAFC: Phosphoric Acid Fuel Cell
- MCFC: Molten Carbonate Fuel Cell
- SOFC: Solid Oxide Fuel Cell
- PEM FC: Proton Exchange Membrane Fuel Cell (of Polymer Electrolyte Fuel Cell)
- DMFC: Direct Methanol Fuel Cell (Dit is een uitzondering in de naamgeving) De PEM FC is ook bekend als:
- SPFC: Solid Polymer Fuel Cell,
- SPEFC: Solid Polymer Electrolyte Fuel Cell,
- IEMFC: Ion Exchange Membrane Fuel Cell

Geschiedenis

De eerste brandstofcel is ontwikkeld in de 19e eeuw door de Engelsman William Grove. Hoewel een schets van deze techniek al in 1843 gepubliceerd werd, duurde het nog tot de zestiger jaren van de 20e eeuw voordat de brandstofceltechnologie kon worden ingezet. Ze werden met name door de Verenigde Staten gebruikt in de ruimtevaart om water en elektriciteit uit de beschikbare waterstof te maken. Hier werden echter zeer exotische en dus dure materialen gebruikt, en de brandstofcellen werken uitsluitend op zeer zuivere waterstof.
Verdere technologische ontwikkeling in de tachtiger en negentiger jaren, zoals het gebruik van nafion als elektroliet, en reductie van de hoeveelheid benodigde platina, heeft het toepassingsgebied vergroot. ----

Externe links

- [http://www.brandstofcel.com Brandstofcel.com]
- [http://waterstof-energie.pagina.nl Waterstof-energie.pagina.nl]
- Zie voor gedetailleerde informatie het [http://www.rwth-aachen.de/lbz/FCHandbook6.pdf Fuel Cell Handbook, Sixth Edition] Categorie:Energiedrager categorie:scheikunde categorie:Milieukunde ja:燃料電池 th:เซลล์เชื้อเพลิง

Categorie:Verbinding van waterstof

Wetenschap -- Exacte wetenschap -- Scheikunde -- Chemische stof ---- Waterstof

France-Croatie en football

Confrontations entre l'équipe de France de football et l'équipe de Croatie de football ---- Croatie

WARSAW Casino slots katpar backup software download

:: RELATED NEWS ::

Hole In My Heart (All The Way To China)
"Hole In My Heart (All the Way to China)" was the song recorded by pop singer Cyndi Lauper for her 1988 film Vibes. Along with the film, the song was a commercial failure. To many it marked the end of Lauper's success as a mainstream and widely popular artist, as the song was set up to be a huge smash hit.

Peter Marshall (UK broadcaster)
Peter Marshall is a broadcaster, born in Northern Ireland where he started his career at Ulster Television before moving to Anglia Television. He became well-known as an in-vision announcer for Thames Television, also appearing on ATV and presenting a weekend show on Proprioception is an unusually powerful word and concept when applied to neurological or missing-limb cases. The human body, with its complex and regenerating neural networks and spatial-relationship capabilities does an amazing job of recognizing its position in 3-dimensional space with respect to it's stable or changing physical environment. When deprived of one or more senses, and/or body parts/limbs, the perception of "where I am" persists, often perceiving erroneously that the missing sense or limb is still existent, and responding a

I Drove All Night (Cyndi Lauper single)
"I Drove All Night" is the name of a song recorded by 1980's icon and singer Cyndi Lauper for her third album A Night to Remember, which was released in 1989. While the album was not as successful as her previous releases, the song was a radio hit i

INIsmo
The I.N.I. (Internazionale Novatrice Infinitesimale) or Inismo, as often it is called, it is born in Paris the 3 of January of 1980 founded by Gabriele-Aldo Bertozzi. It is the last movement of vanguard that, favored by the instances of our time, it has reached in just a short time the dimensions of a true international current. Considered by some literary criticos the last artistic vanguard, it is an essentially European movement. Some of their main members and founders were: Laura Aga Rossi, Angelo Merante, Francois Proia, Giorgio Mattioli. In 1995

Wikipedia:Music encyclopedia topics
This is a list of topics and redirects that can currently be found in modern music encyclopedias. The list began with 46,082 articles on forty-seven pages each with 1,000 articles. Although many of the links began blue, the existing articles may be about a non-music related subject with the same name or otherwise provide insufficient coverage of the musical aspects of the subject. Please fill in the missing articles, link them to existing ones, and expand on the existing ones with insufficient music coverage. After all, the existence of a topic title in a music encyclopedia is a good hint tha