:: wikimiki.org ::
| Arménie |
Arménie
|- valign="top"
| Président
| Robert Kotcharian
|- valign="top"
| Premier ministre
| Andranik Margarian
|{{{{{{|
| Andranik Margarian
|L'Arménie est divisée en onze provinces (marzer, singulier - marz) :
- 1 Aragatsotn
- 2 Ararat
- 3 Armavir
- 4 Geghark'unik'
- 5 Kotayk'
- 6 Lorri
- 7 Shirak
- 8 Syunik'
- 9 Tavush
- 10 Vayots' Dzor
- 11 Erevan
|{{{{fr{fr{en{sv{wikitravel|l'Arménie|Arménie{en{fr{fr{en{Pays d'Europe (COE){Pays d'Asie{Link FA|sl
Présidents d'ArménieCe tableau recense les Présidents de la République d'Arménie depuis son indépendance de l'URSS le 21 septembre 1991.
Catégorie:Arménie
Arménie
ja:アルメニアの大統領一覧
Robert Kotcharian ja:ロベルト・コチャリャン
Kotcharian, Robert
Robert Kotcharian est le Président en exercice de la République d'Arménie depuis le 1 avril 1998.
Robert Kotcharian est né le 31 août 1954 à Stepanakert alors capitale de la région autonome du Haut-Karabagh, une enclave peuplée d'Arméniens au sein de la République socialiste soviétique d'Azerbaïdjan.
Kotcharian devient Président de la République auto-proclamée du Haut-Karabagh en 1994, puis premier ministre d'Arménie le 20 mars 1997. Suite à la démission du Président Levon Ter Petrossian le 3 février 1998, Kotcharian devient Président par intérim. Il est élu à ce poste le 30 mars 1998 avec 59,5% des voix face au candidat communiste Karen Demirtchian. Kotcharian est réélu à ce poste pour cinq ans le 5 mars 2003 avec 67,5% des voix face à Stepan Demirtchian, fils de Karen Demirtchian.
Les positions ultra-nationalistes de Kotcharian sont son atout politique majeur. Il a regné sur le Haut-Karabagh en gardant ses positions belliqueuses face à l'Azebaïdjan et en matant de manière autoritaire toute opposition à son pouvoir. Habile politique il a, malgré ses positions, réussi à faire subsister le cessez-le-feu en vigueur depuis 1994 avec le voisin azéri.
Ancien cadre du parti communiste à l'époque de l'Union soviétique, il est désormais indépendant de tout parti.
Certains voient la main de Kotcharian derrière l'irruption le 27 octobre 1999 d'un commando au Parlement et l'assassinat de deux rivaux de Kotcharian : le président de l'Assemblée nationale Karen Demirtchian et le premier ministre Vazguen Sargsian.
En avril 2002, des manifestants protestent contre l'acquisition par des proches de Kotcharian de la chaîne de télévision indépendante A1+ ; en août la compagnie nationale d'électricité est vendue à une obscure société financière off-shore. Beaucoup de voix se sont aussi élevées, dont celle de l'OSCE, pour protester contre les fraudes électorales qui ont accompagné la réélection de Kotcharian à la Présidence le 5 mars 2003.
Début 2004, des centaines de personnes manifestaient à Erevan demandant la mise en place d'un référendum pour révoquer Kotcharian.
Lien externe
- [http://www.president.am/president/eng/?task=12 Bio officielle (en anglais)]
Premiers ministres d'ArménieThe Prime Minister of Armenia is the most senior minister within the Armenian government, and is required by the constitution to "oversee the Government's regular activities [and] coordinate the work of the Ministers." The Prime Minister is appointed by the President of Armenia, but can be removed by a vote of no confidence in parliament. The office of president is generally considered to more powerful than the office of Prime Minister.
The office of Prime Minister was first established in 1918 with the foundation of the Republic of Armenia. It vanished when Armenia was incorporated into the Soviet Union. When Armenia regained its independence, the office of Prime Minister was reintroduced.
If Prime Ministers from both before and after the Soviet annexation are included, there have been fourteen Prime Ministers of Armenia.
Catégorie:Politique de l'Arménie
Shirak
Shirak est le nom d'une province arménienne. Sa ville principale est Gyumri.
Catégorie:Arménie
Erevan
Erevan (en arménien : Երեվան ou Երևան) est la capitale de l'Arménie. Elle constitue la plus grande ville du pays, regroupant 40% de la population d'Arménie. Ses habitants sont les Érévanais.
Géographie
Population : 1 201 539 habitants recensés en 1989, estimée à 1 100 000 en 2004.
Altitude : 1 200 m
Situation : au bord de la rivière Hrazdan
Principal centre industriel, culturel et scientifique du pays et le centre d'un réseau étendu de voies ferrées. Centre de commerce de produits agricoles. Les industries de la ville produisent des métaux, outils, équipements électriques, produits chimiques, textiles et produits alimentaires.
La ville comporte une université, l'Académie des Sciences, le musée d'État et diverses bibliothèques publiques.
La ville comporte des ruines d'une forteresse ottomane du XVI siècle. Parmi les principaux édifices on peut remarquer : la cathédrale, le marché et l'Opéra.
Son aéroport est situé à Zvartnots.
Histoire ancienne
Ereván est une ville dont l'ancienneté est acréditée par un sillage du roi d'Urartu Arghishti Ier qui mentionne la fondation d'Erebuni en l'an -782. Le nom d'Ereván (ou Yerevan) est utilisé depuis le sous domination persane. Elle a suivi le destin général de l'Arménie, et elle a été contesté par les romains et les persans, jusqu'à ce qu'elle passe sous domination musulmane, et des dynasties régionales successives.
Plus tard elle fut l'objet d'un conflit entre la Perse et les Ottomans. Conquise par la Russie en 1827 a été formellement cédé en 1828.
Histoire moderne
En 1918, elle a été déclarée capitale de la nouvelle République indépendante de l'Arménie puis de 1922 à 1990 de la République socialiste soviétique de l'Arménie.
En 1990, avec l'indépendance du pays, elle est restée capitale et son urbanisme a été remodelé pour perdre ses caractéristiques soviétiques.
Bibliographie
René Grousset, Histoire de l'Arménie, Payot, Paris, 1984.
Liens externes
- [http://www.netarmenie.com/tourisme/visite/erevan/erva.php Erevan sur Net Arménie.com]
Catégorie:Capitale de pays
Catégorie:Ville d'Arménie
ja:エレバン
RaketmotorEen raket is een vliegend voorwerp dat zijn bewegingsvermogen aan een reactiemotor ontleent, waarvoor de benodigde brandstoffen aan boord van het voertuig worden meegedragen. De raket krijgt impuls naar voren door stoffen (meestal hete gassen) met hoge snelheid naar achteren uit te werpen. Omdat alle benodigdheden voor de motor aan boord zijn en er dus geen atmosferische lucht of zuurstof nodig is, kan een raket ook in vacuüm werken.
Verbrandingsraketmotoren
Raketten werken meestal door middel van de chemische verbranding van een geschikte brandstof (waterstof, benzine, hydrazine) met zuurstof of een ander oxidatiemiddel (bijvoorbeeld vloeibare zuurstof, of waterstofperoxide) hoewel enkele andere reacties theoretisch in aanmerking komen. Van belang bij de keuze van de brandstof is de energie die bij de verbranding van een standaardhoeveelheid brandstof(mengsel) vrijkomt, die meestal wordt aangegeven in de vorm van de specifieke impuls, die een maat is voor de theoretisch haalbare hoeveelheid voorstuwing bij gebruik van die brandstof.
Andere overwegingen spelen echter ook een rol, zoals:
- de reactiviteit en giftigheid van de reactieproducten
- de gevaren van de opslag van grote hoeveelheden brandstof
- de benodigde secundaire apparatuur en het gewicht daarvan (bijvoorbeeld pompen voor vloeibare zuurstof) en
- de prijs van het materiaal
De chemische reactie die per gewichtseenheid de meeste energie levert, die van fluorgas met waterstof, komt om praktische reden ook niet in aanmerking, aangezien zowel elementair fluor als het reactieproduct waterstoffluoride extreem giftig en corrosief zijn.
Vaste-brandstofraketten
Eenvoudige raketten maken gebruik van vaste-brandstofmotoren, waarbij de aandrijfstof, bestaande uit een oxidator en een brandbare stof, voorgemengd aanwezig is en na ontsteking opbrandt als in een vuurpijl (het oudste bekende type raket). Buskruit is dus de oudst bekende raketbrandstof. Een probleem bij dit soort raketten is de verandering van de vorm van de verbrandingskamer tijdens de vlucht, omdat het vlamfront een wand ervan vormt.
Vorm van de verbrandingskamer
De verbrandingskamer is naar een kant open, waar een straalpijp is geplaatst, die de hete reactiegassen gericht en gecontroleerd laat expanderen waardoor de efficiëntie van de aandrijving toeneemt.
Ionenmotor
Een ander type raket wordt aangedreven door een ionenmotor; hierbij worden zware atomen (bv. van het edelgas xenon) geïoniseerd en door middel van een elektrisch veld versneld. De hiervoor benodigde energie kan bv. uit een batterij of kernreactor komen.
Het rendement en de maximale te bereiken snelheden zijn bij dit type aandrijving veel hoger, omdat de xenonionen met een veel grotere snelheid de motor verlaten dan de hete reactiegassen van een verbrandingsmotor. De maximale stuwkracht is echter zeer klein (in de orde van grammen), zodat een dergelijke motor zeer lang aan moet staan om een goed effect te bewerkstelligen. De geringe stuwkracht maakt de motor ongeschikt om wrijving van enig belang te overwinnen; hierdoor werkt dit type alleen in vacuüm.
Raketwapens
Tegenwoordige raketwapens zijn veelal zogenaamde geleide wapens. Tevens kan er onderscheid gemaakt worden naar de tactische rol die een geleid wapen heeft:
- Air-to-Air (AAM):
- Air-to-Ground of Air-to-Surface (ASM):
- Ground-to-Air of Surface-to-Air (SAM) oftewel luchtdoelraketten.
- Ground-to-Ground of Surface-to-Surface (SSM):
- Anti-ship oftewel anti-scheepsraketten.
anti-scheepsraket
Spaceshuttle
De Space Shuttle maakt bij de start gebruik van twee vaste-brandstof hulpraketten en is zelf gekoppeld aan een enorme vloeibare-brandstoftank die de interne motoren van de shuttle voedt.
Voor de geschiedenis zie
- geschiedenis van de raket
- vuurpijl
- V-1
- V-2
- Wernher von Braun
- Saturnus V
- Space Shuttle
- SpaceShipOne
Categorie:wapen
Categorie:Ruimtevaart
ja:ロケット
ms:Roket
gry zrcznociowe Casino diety accommodation in valencia online spielautomaten
|
|
|
|